Hier ben ik weer, met mijn liefste vriendinnetje Belle. Gisteren, vandaag en ook morgen mag Belle een paar uurtjes bij mij komen spelen. En spelen dat doen we! Belle speelt graag onder de tafel en dan stoot ik steeds mijn hoofd en zij niet. Daar snap ik niks van. Belle kan ook heel goed rennen, net als ik en dan neemt ze een aanloop, maakt een sprong en hangt aan mijn oor.
We hebben plezier voor tien en als Belle 's avonds naar huis is, heb ik geen fut meer om ook nog eens met een knuffeltje rond te sjouwen, maar lig ik de hele avond te pitten. Natuurlijk laat ik mij wel de hele avond kriebelen door mijn baasje en vrouwtje. Die trappen daar nog steeds in! Wie is hier nu slim?!
Je verjaardag ben ik niet vergeten. Ik ben gewoon een beetje traag. Waarschijnlijk hebben je baasjes het gevierd met iets lekkers. Ik ga ervan uit dat jij ook iets extra lekkers hebt gehad. Alsnog gefeliciteerd.
Knauw van mij,Arthur, en knuffel van mijn vrouwtje.
Helaas voor mij is alle sneeuw nu weg, want ik heb erg genoten. Maar sneeuw of niet .... als ik onderweg een tak tegenkom, moet die natuurlijk mee. Of dat nu een tak van een kerstboom is of van een andere boom, dat maakt niet niet uit. Het was wel een beetje raar dat heel veel mensen die we onderweg tegenkwamen moesten lachen. Zo gek zie ik er toch niet uit?! Mijn vrouwtje zegt tenminste altijd dat ik de mooiste ben.