|
Geschreven door Lisette
|
|
zondag, 30 maart 2008 00:00 |
Onze Evi is nu 2 keer naar cursus geweest. Ze vindt het erg spannend en heeft vluchtgedrag als honden of vreemden op haar afkomen. Het duurt bij haar even voor ze zich op haar gemak voelt en zeker met zoveel honden tegelijk. Hoewel, het is maar een groepje van 7. De trainster heeft me aangeraden om bij haar niets te forceren en Evi ook nooit te dwingen als bijv. een vreemde op straat haar wil aaien. Het moet uit haarzelf komen. Het moet bij haar in alle rust en dan gaat het prima. Ook heeft ze me afgeraden om haar los te laten zo lang het onzekere situaties zijn. Zo ver was ik zelf natuurlijk ook al wel. Toch is ze heel erg gemakkelijk en supervrolijk en blij. Op tweede paasdag zijn we met haar o.a. naar Intratuin geweest en ze vond alles prima en heeft in het restaurant liggen slapen. (Haar grootste hobby!)
We komen regelmatig in het dorp en dat vindt ze leuk. Dan loopt ze huppelend naast me met haar staart omhoog. Ze houdt alleen niet zo druk gedoe om zich heen wat dan ook nog op haar afkomt. Dan zoekt ze liever een rustig plekje. Ik denk dat het toch wel redelijk klopt met wat destijds uit die test kwam. Ze is best verlegen.
We geven haar zoveel mogelijk de rust die ze nodig heeft en we bouwen dingen ook langzaam op. De tweede keer op cursus ging het al beter dan de eerste keer en aangezien het toen in de sneeuw was, heeft ze als een dolle in de sneeuw lopen donderen. Van trainen kwam weinig, maar dat geeft niks. Komt ook door de leeftijd. Hoe kun je je nu concentreren als er zo veel leuke sneeuw ligt!
Verder kan ze volgen, zit, blijf, af, wachten, stop (voor het oversteken), hierkomen, pootje geven en verstoppertje spelen met een speeltje van haar. Alles vindt ze even leuk en ze leert supersnel. Ondanks haar verlegenheid is ze voor ons de perfecte hond! Het is een engel en iedereen in de familie en in de buurt is gek op haar! We verheugen ons erg op de vakantie. Heerlijk een weekje aan de Moezel lekker wandelingen maken met ons meiske.
Groetjes van ons en een dikke knuffel van Evi,
|